YALNIZLIK NEYDİ?

Yalnız olmaktan nasıl da korkmuşum.. Oysa ne kadar da güzel bir şeymiş.. "Kendinle baş başa kalmak gibisi var mı?"  diyorum şimdi.

Yalnız kalmaktan kasıt arkadaşlık değil.. Bir eş veya eş adayı.. Olmaması olmasından iyiymiş.. Ben şok! 😵 Kendimi nasıl da doldurmuşum içten içe.. Yıllardır yanımda biri vardı ya,  öyle alışmıştım ya düşünemiyordum bile yalnızlığı.. Ne yaparım diyordum.  🙈

Gayet de güzel geçiyor günler.. Alışmak zaman alacak biliyorum ama alsın. Öğrencilerimle avunurum ben..

Çok şükür Rabbim! Sahip olduklarıma ve olmadıklarıma...

UZUN ZAMAN OLDU...

Uzun zaman oldu yazmayalı.. İçimi dökmeyeli.. Rahatlamayalı..

Çok uzun zaman oldu. Öğrenciydim mesela, öğretmen oldum.. Öğrenen biriyken öğreten oldum.. Küçüktüm büyük oldum. Bilmezken bilir oldum.. Öğrencilerim oldu, beni sevenler oldu ve ben.. Öğrencilerimi sever oldum..

Yüreğimde kocaman bir yer açtım sevgi için.. Ama biraz fazla büyük geldi sanırım.. Üzüldüm. Çok üzüldüm ben 😢.. Herkes sevilmezmiş yeni öğrendim mesela.. Hani az önce demiştim ya "öğreten" oldum diye.. Olamamışım! Daha öğrenmem gereken çok şey varmış..

Okulumu çok seviyorum ben.. Öğrencilerimi, tatlış öğretmen arkadaşlarımı.. Ama sadece bunları seviyorum. Başkası layık değil buna 😞

Bugün bütün dualar bana olsun mu? 😧